« 189 » شرح دارويى كه بيمارى حسد را از دل مىبرد ( 1 ) بدان كه حسد از بيماريهاى مهّم دلهاست و بيماريهاى دل جز با علم و عمل درمان نمىپذيرد . علمى كه براى بيمارى حسد مفيد است اين است كه انسان يقين كند حسد در دنيا و آخرت برايش ضرر دارد و هر گاه با بينش به اين حقيقت برسد و دشمن نفس خود و دوست دشمنش نباشد ناگزير از حسد فاصله مىگيرد ، امّا اين كه حسد از نظر دينى به ضرر انسان است بدين سبب است كه حسود با حسد خود در برابر قضاى الهى خشمگين شده و نعمت خدا را كه در ميان بندگانش تقسيم كرده و عدالت او را كه در عالم با حكمت پنهان خود ايجاد كرده نمىپسندد و آن را زشت مىشمارد و اين جنايتى در كاسه چشم توحيد و خار و خاشاكى در چشم انسان است زيرا جنايتى كه حسود به وسيلهء حسد بر دين وارد مىكند او را بسنده است علاوهء بر آن نسبت به يكى از مردان مؤمن نيز خيانت كرده و خير خواهى او را رها ساخته است و از اولياى خدا و پيامبرانش كه خوبى را براى بندگان خدا دوست مىدارند مفارقت كرده است و با ابليس و ديگر كافران كه گرفتاريها و زوال نعمت از مؤمنان را دوست دارند مشاركت كرده است ، و اين خلقها پليديهايى است در دل كه حسنات دل را مىخورد چنان كه آتش هيزم خشك را مىخورد و آن را از بين مىبرد چنان كه شب روز را از بين مىبرد . امّا اين كه حسد بر ضرر دنياى انسان است : براى اين است كه انسان از حسد بردن خود رنج مىبرد و از آن در عذاب است و همواره در رنج و اندوه است زيرا خدا نعمتهايى را به دشمنان حسود افاضه مىكند و او همچنان در برابر

--> ( 189 ) زخرف / 36 : هر كس از ياد خدا رويگردان شود شيطانى را به سراغ او مىفرستيم و همواره قرين او باشد .